Hentai-pornosites

Pawchive

Pawchive is een openbaar archief dat posts van makers op Patreon, Pixiv, Fanbox en Discord bundelt en doorzoekbaar maakt.

Overzicht van de website

Pawchive is een openbaar archief dat voortbouwt op Kemono en materiaal samenbrengt van makers die actief zijn op Patreon, Pixiv, Fanbox en Discord. Wie hier rondkijkt, treft geen filmbibliotheek van een studio aan, maar een groeiende verzameling posts die door bijdragers is aangeleverd en gedeeld, met de bedoeling dat alles terug te vinden en te ordenen blijft. Daarin zit meteen het eigene van deze plek: geen uitgever die zijn eigen scènes etaleert, maar een publiek depot dat leeft van wat anderen binnenhalen. Het label Hentai-pornosites dat eraan hangt, is dan ook minder vreemd dan het op het eerste gezicht lijkt, want de platforms waaruit dit archief put, zijn precies de plekken waar tekenaars, illustratoren en creators hun erotische werk onderbrengen.

De opzet is in de kern eenvoudig: alles draait om twee soorten records, de makers en hun posts, en daaromheen is een reeks hulpmiddelen gebouwd om het terugvinden te vergemakkelijken. Tags, een hash-lookup, overzichten van populaire en recente bijdragen en een willekeurige greep uit het aanbod geven het geheel meerdere ingangen. Juist voor dit soort materiaal is dat geen luxe. Wie een bepaalde tekenaar of een reeks afbeeldingen kwijt is, heeft meer aan een doorzoekbaar depot dan aan de losse post van vandaag, en juist daarvoor bestaat een archief als dit.

Daar komt een sociale laag bij. Er bestaan accounts waarmee onderdelen opengaan die voor niet-ingelogde bezoekers niet beschikbaar zijn, favorieten horen bij dat ingelogde deel, en naast het archief zelf is er een community op Telegram. Wie zelf materiaal heeft, kan dat via de importfunctie aanleveren, waardoor het aantal makers en posts blijft aangroeien zonder dat daar een redactie tussen zit. Wie alleen wil lezen en niets wil bijdragen, kan dat rustig laten: het archief zelf is openbaar van opzet. Dat verklaart ook waarom de collectie zo breed uitwaaiert, want alles wat bijdragers de moeite waard vinden, komt er uiteindelijk in terecht.

Wat er precies te vinden is, hangt sterk samen met de platforms die worden gearchiveerd. Pixiv is van oudsher de grote Japanse plek voor illustraties en strips, Patreon en Fanbox zijn waar makers hun betaalde werk onderbrengen, en Discord voegt daar serverkanalen met exclusiever materiaal aan toe. Voor de bezoeker levert dat een brede mix op: hentai-illustraties, mangagerelateerd tekenwerk en losse bijdragen van creators die hun publiek rechtstreeks bedienen, meestal in de vorm van afbeeldingsets en posts in plaats van lange video's. Per maker verschilt de omvang daarvan behoorlijk: de een levert een handvol schetsen, de ander een complete reeks pagina's, en juist die verscheidenheid maakt het archief interessant voor wie van meer dan één stijl houdt. Wie de klassieke pornofilm zoekt, zit hier minder op zijn plek; wie de tekenaars en creators volgt die op deze platforms publiceren, vindt hier juist het werk dat elders verspreid raakt of na verloop van tijd verdwijnt.

Bij een archief als dit gaat het om volledigheid en vindbaarheid, niet om de nieuwste release. Een maker die zijn pagina opruimt of zijn aanwezigheid elders terugschroeft, laat werk achter dat op de oorspronkelijke plek niet meer bestaat; hier blijft het staan, gesorteerd op maker en op bericht, met tags en een hash-lookup om te controleren of iets al is opgenomen. Voor verzamelaars en voor iedereen die een artiest over een langere periode wil volgen, is dat de kern van de aantrekkingskracht: één plek waar het werk terugkomt dat elders is weggevallen. Dat het archief openbaar is en door bijdragers wordt gevuld, maakt die rol alleen maar sterker, want het is geen dienst die zijn eigen aanbod bepaalt, maar een depot dat meegroeit met wat er op de platforms gebeurt.

Een logische eerste stap is de kant van de makers: van daaruit wordt zichtbaar welke tekenaars en servers dit archief draaiende houden, en wordt de stap naar de losse posts vanzelf logischer. Wie liever op onderwerp begint, komt met de tags een heel eind, terwijl de willekeurige greep uit het aanbod laat zien hoe breed de aanvoer inmiddels is.